“Δε ζούμε… Τρέχουμε!! είχα διαβάσει σε ένα άρθρο τις προάλλες στο διαδίκτυο…”

Έπρεπε να έρθει ο κορωνοϊός για να μείνουμε σπίτι και να αναθεωρήσουμε ορισμένες καταστάσεις; Ίσως και ναι! Για να συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά αξίζει σε αυτή τη ζωή και τι εμείς κυνηγούσαμε μέχρι τώρα;

Έπρεπε να έρθει αυτός ο ιός για να μάθουμε ότι αυτά που θεωρούσαμε δεδομένα στη ζωή τελικά δεν είναι;

Μας λένε να μείνουμε στο σπίτι, αντί να γκρινιάζεις που επιβάλλεται να μείνεις μέσα, να είσαι ευγνώμων που έχεις αυτή τη σκεπή. Ούτε αυτό δεν είναι δεδομένο. Να μείνουμε μέσα και να φροντίσουμε τους ανθρώπους που αγαπάμε. Να μείνουμε κοντά τους. Να περάσουμε ώρες μαζί. Γιατί το πιο πολύτιμο πράγμα στο κόσμο είναι αυτό. Το μοίρασμα! Ναι το μοίρασμα!

Να δίνεις χώρο και χρόνο σε αυτούς που αγαπάς… Απλά πράγματα…. Γιατί από τα υλικά μπουχτήσαμε!!

Μα πώς θα μείνω σπίτι όταν έχω μάθει να τρέχω όλη μέρα από δω και από κει; Αχ αυτοί οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής. Μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε την αξία της στιγμής. Μα τι θα κάνω τόσες ώρες σπίτι; Μήπως να αναρωτηθείς πώς περνούσες τη μέρα όταν ήσουν μικρός; Τι έκανες που σε έκανε να γελάς; Γιατί να μην το κάνεις και τώρα; Γιατί σε αυτό το πατάρι που κρύψαμε τα παιχνίδια μας, κρύψαμε μαζί τον αυθορμητισμό και την ανεμελιά. Γιατί; Θέλαμε να μεγαλώσουμε. Γιατί το θέλαμε; Γιατί;
Βρες λοιπόν το παιδί μέσα σου, ναι ακόμα υπάρχει, ίσως να το έχεις κρύψει καλά, αλλά σίγουρα υπάρχει, και ζήσε στιγμές περισσότερες με την οικογένεια σου, τους γονείς σου, τα αδέρφια σου, το σύντροφο σου, τα παιδιά σου. Γέλα τους,  αγκάλιασε τους, παίξε μαζί τους.

Γιατί αν στο τέλος θα μας μείνει κάτι αυτό θα είναι οι στιγμές! Και αν η οικογένεια σου είναι μακριά, πάρε καφεδάκι και απόλαυσε τους από την οθόνη του υπολογιστή σου.

Προσέχουμε για να έχουμε!

της Βασιλικής Βεντουρή
Παιδαγωγός προσχολικής ηλικίας

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.