Το παιδί μου το αγαπώ. Δεν το υπερπροστατεύω.

Το παιδί μου το φροντίζω. Δεν το κακομαθαίνω.

Το παιδί μου το εμπιστεύομαι. Δεν το πνίγω.

Το παιδί μου το μαθαίνω με παράδειγμα. Δεν το φοβίζω με τιμωρία.

Το παιδί μου το αφήνω ελεύθερο. Δεν το σπρώχνω στην ασυδοσία.

Το παιδί μου θέλω να είναι κοινωνικό. Δε θέλω να ανοίγεται στον οποιονδήποτε δίχως να υπολογίζει τους κινδύνους.

Το παιδί το φροντίζω ώστε να είναι όμορφο. Δεν το μαθαίνω πως μόνο η ομορφιά αξίζει σε έναν άνθρωπο.

Το παιδί μου θέλω να πάρει εφόδια για τη ζωή. Δε θέλω όμως να μείνει ένας εσωτερικά ακαλλιέργητος εσωτερικά και να έχει μόνο πτυχία σε κορνίζες στο σπίτι.

Το παιδί μου θέλω να γίνει ευγενικό. Δε θέλω όμως να είναι επιφανειακά ευγενικό και μόνο για τα μάτια του κόσμου.

Το παιδί μου θέλω να πετυχαίνει. Όμως το διδάσκω πως αξία έχει και η προσπάθεια ακόμα και όταν αυτή δε φτάνει στον επιθυμητό στόχο.

Προσπαθώ για το καλύτερο, ελπίζω πως και το παιδί μου θα μεγαλώσει με τις απαραίτητες αρχές και αξίες.

Πάντοτε θα κάνω λάθη, αλλά τουλάχιστον θα ξέρω πως είμαι σωστή…

της Μαρίας Σκαμπαρδώνη, δημοσιογράφος – αθλήτρια πολεμικών τεχνών

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.