Ένα από τα βασικά πράγματα που πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά μας και μάλιστα από μικρή ηλικία είναι ο σεβασμός προς το περιβάλλον. Είναι πολύ σημαντικό, κυρίως για τα ίδια,γιατί θα μπορέσουν να αντιληφθούν νωρίς τη σημασία του σεβασμού,να γίνουν υπεύθυνα και να συμβάλλουν με τον τρόπο τους στην προστασία του πλανήτη….. Φυσικά τίποτα δεν μπορεί να γίνει σωστά αν δεν υπάρχει κέφι και φαντασία… ‘Έτοιμοι; Φύγαμε….

Μια βόλτα στην εξοχή είναι το ιδανικό ξεκίνημα. Τα παιδιά θα έρθουν σε επαφή με τη φύση και τα δέντρα. Θα έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν ζώα και έντομα. Τι πιο μαγικό από το να μιλήσετε για την μέλισσα και τα μυρμήγκια…. κοινωνίες που έχουν πολλά να διδάξουν. Κατά τη διάρκεια του περιπάτου μπορείτε να συγκεντρώσετε ξερά φύλλα, αποξηραμένα λουλούδια και κλαδιά. Επιστρέφοντας σπίτι μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε για κατασκευές… έτσι θα έχετε φέρει… λίγη φύση στο σπίτι. Κάτι αντίστοιχο μπορεί να γίνει και σε μια παραλία. Μαζέψτε κοχύλια αλλά και καπάκια. Τα παιδιά μαθαίνουν άλλωστε από τις πράξεις μας. Εξηγείστε ότι το πλαστικό και οι σακούλες όχι μόνο καταστρέφουν την εικόνα μιας παραλίας αλλά και τη θαλάσσια ζωή. Τα παιδιά δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν τους μιλάμε για ζώα προς εξαφάνιση και πολλές φορές είναι πρόθυμα να βοηθήσουν. Συγκεντρώστε συμβολικά δύο ή τρία μπουκάλια – μην ανησυχείτε από αυτά θα βρείτε άφθονα σε όλες τις παραλίες-και πετάξτε τα μαζί με το παιδί στον κάδο. Με τον τρόπο σας θα δείξετε ποια είναι η σωστή κίνηση, χωρίς λόγια, χωρίς κόπο…. θα αποτυπωθεί για μια ζωή.

Στο σπίτι πλέον φροντίζουμε να κάνουμε τις καθημερινές κινήσεις ρουτίνας αφορμή για μάθηση. Βουρτσίζοντας τα δοντάκια μπορούμε να εξηγήσουμε στο παιδί μας τον κύκλο του νερού, πόσο πολύτιμο είναι και γιατί δεν πρέπει να το σπαταλάμε άσκοπα. Ζητάμε τη βοήθεια του για να συγκεντρώσουμε χαρτί όπως εφημερίδες, περιοδικά αλλά και μπουκάλια, να τα μεταφέρουμε μαζί στον κάδο ανακύκλωσης και ύστερα να μιλήσουμε για τη σημασία της. Βάζουμε παράσημο-μπορεί να είναι ένα αυτοκόλλητο – σε αυτόν που θα ”τσακώνει” ξεχασμένο ανοιχτό φως και θα το σβήνει αμέσως. Τέλος παίρνουμε χαρτί και μαρκαδόρους και ζητάμε από τους μικρούς μας εφευρέτες να ζωγραφίσουν μαγικές μηχανές που θα τρέχουν με τη δύναμη του ήλιου και θα κινούνται με το φύσημα του ανέμου. Υπάρχει καλύτερος τρόπος να μιλήσουμε για την ηλιακή και αιολική ενέργεια παρά μέσα από τα δικά τους δημιουργήματα;

Για να γίνουν τα μικρά μας κηπουροί δεν χρειάζεται να έχουμε κήπο. Μια γλάστρα και μερικοί σπόροι είναι αρκετά. Θα φυτέψουν,θα ποτίσουν μα πάνω από όλα θα καταλάβουν την αξία της γης και της δημιουργίας.

Πηγαίνοντας για ψώνια ας αφήσουμε καμία φορά το αυτοκίνητο και ας δώσουμε στους μικρούς μας βοηθούς υφασμάτινες ή χάρτινες τσάντες για τις αγορές μας. Όσο κι αν φαίνεται περίεργο,που και που κάνει καλό και σε εμάς να αλλάζουμε συνήθειες.

Το περιβάλλον,ο κόσμος μας είναι αυτός που κληρονομήσαμε και αναμφίβολα αυτός που θα κληροδοτήσουμε. Ας φροντίσουμε λοιπόν μέσα από τις πράξεις μας,τις απλές καθημερινές, να διδάξουμε στα παιδιά μας τον σεβασμό και την υπευθυνότητα. Ας εμφυσήσουμε μια οικολογική συνείδηση για να μάθουν να ζουν σε αρμονία με το περιβάλλον, κάνοντας τα έτσι ευτυχισμένα. Άλλωστε ας μην ξεχνάμε… το χρώμα της ελπίδας είναι πάντα πράσινο!

της Ειρήνη Πάχου Μόφορη

Εκπαιδευτικός

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.