Πριν γίνεις δάσκαλος πρέπει να’ σαι άνθρωπος, δεν αρκούν μόνο οι γνώσεις

Πριν γίνεις δάσκαλος πρέπει να’ σαι άνθρωπος, δεν αρκούν μόνο οι γνώσεις

Νομίζεις ότι είναι εύκολο να είσαι δάσκαλος, ότι αρκεί και μόνο ένας παραγεμισμένος εγκέφαλος για να σε κάνει ψυχής αγωγό. Όσο περνάνε τα χρόνια, όσο πιο πολύ μαθητεύω στη μαθητεία, τόσο πιο πολύ νιώθω ότι ο χαρισματικός δάσκαλος εντέλει γεννιέται. Πρέπει να’ χεις όχι μόνο πληθώρα γνώσεων – ειλικρινά είναι το ελάχιστο εφόδιο- μα πληθώρα Αγάπης.

Πριν γίνεις δάσκαλος πρέπει Άνθρωπος να’ σαι.

Πώς να πλάσεις ψυχές αν δεν τρέμεις, αν δε λυγάς στο άγγιγμά τους.

Πώς να φουντώσεις την φλόγα που και ο πιο αδικημένος άνθρωπος κρύβει μέσα του, αν με την ψυχή σου δεν την ανάψεις.

Ναι ξέρω, χρησιμοποιώ συνέχεια τη λέξη ψυχή. Μα για μένα χωρίς ψυχή απλά δεν υπάρχεις.

Και ψυχή είναι η φλόγα, το πάθος, η λαχτάρα για δόσιμο, για ζωή, ακόμα και όταν όλα σου λένε ότι είσαι μόνος σου, εσύ μέχρι το τέλος στο παιδί να πιστεύεις. Να προφητεύεις το αδιανόητο, το θολό φως να βλέπεις.

Με το φως σου να το αγκαλιάζεις, νέους Ήλιους να πλάθεις.

Όχι δικούς σου, αυτόφωτους, ανεξάρτητους, ελεύθερους.

Το μεγαλύτερο στοίχημα είναι να μην τους συνθλίψεις, όσο πιο μεγάλος ο δάσκαλος τόσο πιο εύκολα πιστά αντίγραφά του πλάθει. Εκεί είναι που θα φανεί η Αντρεία σου -γιατί για μένα η Αντρεία δεν έχει φύλο, μόνο ψυχή- πόσο το ξένο, το διαφορετικό απο εσένα μα μονάδικο θα δεις, θα οσμιστείς, θα αγγίξεις, θα εξυψώσεις.

Μην συνθλίβετε τα παιδιά, ελεύθερα αφήστε τα.

Σπείρτε την φλόγα, το πάθος σας, το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη απο τις γνώσεις σας. Η γνώση εξαλλου είναι αυτό που μένει όταν έχουμε ξεχάσει την πηγή της. Η γνώση είναι ήθος, στάση ζωής.

Και η μαθητεία δεν έχει οριο ηλικίας, το παιδί μέσα μας, δεν πεθαίνει ποτέ αρκεί να το αφήνουμε να εκφραστεί, με ενθουσιασμό, με γέλιο, με ορμή για τη ζωή. Τότε μόνο δεν θα γεράσουμε ποτέ, και ας ασπρίζουν τα μαλλιά μας, αρκεί να μην ασπρίσει και η ψυχή μας.

Κράτα ζωντανό το παιδί μέσα σου, αν θες δάσκαλος να ‘σαι.

Μην φοβηθείς να εκτεθείς, οι αδυναμίες σου είναι η δύναμή σου.

Σταμάτα να ταξιδεύεις μόνος μέσα σου, στα βιβλία σου, ταξίδεψε στις ψυχές των άλλων.

Ναι ξέρω, είναι επικίνδυνα αυτά τα ταξίδια, μα αν δεν τολμήσεις να αγγίξεις, να πληγωθείς, να πονέσεις, δάσκαλος δεν είσαι, γιατί ο πραγματικός δάσκαλος ακόμα και αν φοβάται, τολμά.

Γονάτισε, μην προσκυνήσεις ποτέ, μα γονάτισε, στο ύψος του παιδιού φτάσε. Κι ας είναι πιο ψηλό απο εσένα τώρα πια, σε θέλει γονατιστό δίπλα του να το αγκαλιάσεις.

Αν δεν το αγαπήσεις, αν δεν πιστέψεις αυτό, αν δεν δεις το αύριο στα μάτια του, κόψε τα χέρια, τη γλώσσα σου, αφανίσου.

Θέλει φλέγουσα ψυχή να χεις, για να αγγίξεις τον Άνθρωπο.

Να καίγεσαι, αν τον κόσμο δεν αλλάξεις.

Μόνο έτσι, δάσκαλο θα σε ονομάσω.

Ελένη Σ. Αράπη
(Ανεμόεσσα Σκέψη)

Σκέψεις