Home > Μπαμπάς > Μπαμπάς από Καρδιάς

Μπαμπάς από Καρδιάς

Έφτασε η στιγμή που περίμενες. Η ζωή απλώνεται στα χέρια σου και γίνεται ολάκερη δική σου. Αγγίζεις το δημιούργημα σου και αισθάνεσαι  αν μη τι άλλο αλλόκοτα ..

Το ανθρωπάκι που τώρα κρατάς στα χέρια σου, σε γεμίζει υπερηφάνεια μιας και χάρη σε αυτό σου δίνεται τώρα η δυνατότητα να γυρίζεις το κεφάλι κάθε φορά που ηχεί στην ατμόσφαιρα η λέξη ΜΠΑΜΠΑΣ.

Μπαμπάς λοιπόν.. Δεν γνωρίζω αν θα είμαι ο τέλειος Μπαμπάς αλλά σίγουρα θα φροντίσω να είμαι πάντα παρών στις στιγμές εκείνες που όσο και αν προσπαθεί ο εκτιμητής να τους δώσει αξία δεν τα καταφέρνει μιας και από μόνες τους όλες είναι ανεκτίμητης αξίας.

Στιγμές που είχα την τύχη και εγώ να βιώσω όντας παιδί με τον δικό μου τον πατέρα που αν και δεν διεκδικούσε ποτέ του τον τίτλο του καλύτερου πάντα φρόντιζε με τον δικό του τρόπο να μου φυτεύει βαθιά στην ψυχή το μήνυμα πως αν θες να έχεις μερίδιο στις αναμνήσεις τους παιδιού σου ΑΥΡΙΟ θα πρέπει να είσαι παρών στην ζωή του ΣΗΜΕΡΑ.

Αυτό πράγματι μου συμβαίνει κάθε φορά που τολμώ να ξεφυλλίσω κάποιες από τις σελίδες του βιβλίου της ζωής μου.  Ευθύς ξεπροβάλουν διάφορες στιγμές που αν και απλές ταυτόχρονα φαντάζουν τόσο μοναδικές. Όλες τους όμως έχουν ως Πρωταγωνιστή το ίδιο πρόσωπο. Όπως τότε την πρώτη ημέρα στο σχολείο, « Να μην ξεχνάς μικρέ μου πως θα είμαστε πάντα στο πλάι σου και είμαστε σίγουροι πως θα τα καταφέρεις, άλλωστε εσύ έχεις τον τρόπο, μπορείς». Έλεγε ο πατέρας πριν  αποτραβήξει το χέρι του από τον ώμο μου και εκείνο το βουνό που στεκόταν με τρόπο επιβλητικό εμπρός από την τάξη θαρρείς πως εξαφανιζόταν μονομιάς με έναν  τρόπο μαγικό.

Οι σελίδες καθώς γυρίζουν περιστρέφουν και όλες τις στιγμές  και να με τώρα, κρατώ στα χέρια μου το μηχανογραφικό της σχολής που θα με οδηγήσει στο ΑΥΡΙΟ,  «Παιδί μου στα αλήθεια να ξέρεις πως μας αρκεί να είσαι ευτυχισμένο, η επιλογή δική σου και οι ευκαιρίες της ζωής πολλές τόσες που δεν τελειώνουν με το τέλος των πανελλαδικών» μου είχε πει ο πατέρας κοιτώντας με στα μάτια.

Παρών και την ημέρα που με τιμή και υπερηφάνεια θα ορκιζόμουν να υπηρετήσω την Πατρίδα, « Μικρέ μεγάλωσες σε σημείο τέτοιο που πλέον θα μας φυλάς εσύ τώρα»

Είπε ο πατέρας καθώς με αποχαιρετούσε με το δικό του νεύμα αγάπης.

Ο καιρός κύλησε μαζί  και όλες εκείνες οι στιγμές ΑΓΑΠΗΣ που εισέπραξα από τον δικό μου τον πατέρα, ΑΓΑΠΗ που με δίδαξε πως μεγαλώνοντας με αυτή σου είναι πιο εύκολο απλόχερα να την μεταδώσεις. Μπαμπάς λοιπόν.. Δεν ξέρω αν θα είμαι ο καλύτερος Μπαμπάς αλλά θα προσπαθήσω να γίνω πάνω από όλα αυτό που έμαθα από μικρός τι σημαίνει,  « ΜΠΑΜΠΑΣ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ»

του συγγραφέα Παναγιώτη Δημητρόπουλου.
Κυκλοφορούν τα βιβλία του «Ο μπαμπάς μου ο ήρωας μου» από την Ελληνοεκδοτική , το «Μυστικό της Γαλέρας» από τις Εκδόσεις Αρτέον και σε λίγες μέρες κυκλοφορεί «Το χρυσαφένιο κουκούτσι» από την Ελληνοεκδοτική.

Δείτε επίσης
Mαμά τι έχεις; Τίποτα μωρό μου
Τα μεγαλύτερα μαθήματα μας τα δίδαξαν τα παιδιά
Μη μου μαθαίνεις πως να μεγαλώσω, άσε με να μείνω παιδί
Αγαπημένη μαμά, είσαι ακόμη ο εαυτός σου

Αφήστε απάντηση